Deze vraag komt zo vaak voorbij, dat ik ze niet onbehandeld kan laten. Wetenschap is zo belangrijk.
Jeugdige gezondheid, alias schoonheid, van de bloemetjes en de bijtjes hoeft niet altijd zo vergankelijk te zijn als dat "er" beweerd wordt.
Soms, of zelfs vaak zijn er veel meer storende elementen die zorgen voor een snellere vergankelijkheid..., maar dat wil niet zeggen dat ze niet kunnen terug heropleven. En zowel degradatie, als terug opbloeien is mogelijk voor zowel de (wilde) bloemetjes als voor de (wilde) bijtjes.
Het is echter mogelijk dat een energieveld zo verstoord is dat elektrische signalen *geblokkeerd worden... op korte termijn, maar mogelijk ook op langere termijn... dan wordt dit best moeilijk, maar niet onmogelijk om dit te genezen.
Eigenlijk komt het erop neer om die signalisatiekanalen op een sympatische (sympathieke) manier zo te prikkelen dat alles terug automatisch werkt.
Bijvoorbeeld bij ziekte is het mogelijk dat ademen veel moeilijker gaat, wat door ademhalingsoefeningen weer tot een automatisch mechanisme gemaakt wordt, al blijven onderhoudsoefeningen heel belangrijk.
Slikken is nog zo een voorbeeld. Veel mensen klagen, of beter gezegd, hebben last van gesloten of zelfs lopende neusgaten. Dat ie al loopt is al goed nieuws, net als tranende ogen.
Maar door aan gezichtsyoga te doen en slikoefeningen wordt dat hele belangrijke automatische bevochtigingssysteem van ons hoofd terug aan de gang gezet; een beetje vergelijkbaar met mensen met de ziekte van Sjรถgren, maar ook daar kan dit voor het hele lichaam uiteindelijk heel belastend worden.
Net hetzelfde als bij de bloemetjes en de bijtjes. Ten eerste is onderhoud al heel belangrijk. En van waar het komt dat weet ik niet, maar de bijtjes blijven zoeken naar hun bloem en maken daar meestal echt geen taboe rond, terwijl de bloemen alleen maar proberen mooi te wezen... niks verkeerds mee trouwens, maar tegenwoordig vraagt de maatschappij veel meer activiteit en zijn de keuzes meestal veel actiever, of moeten we zeggen, noodzakelijk functioneler? En uiteraard speelt ook mee dat de bloemen vaak veel romantischer ingesteld zijn en nog heel lang in sprookjes blijven geloven๐ง♀️. Maar niks mis met voor extra prikkels zorgen, ongeacht of die oh zo belangrijke passie wel aanwezig is. Bij "aantasting" van het parasympathische zenuwstelsel is er niemand "in fout".
Over die trilbestuiving bij o.a. de Teunisbloem heb ik trouwens eerder ook al geschreven.
Triloefeningen blijven dus ontzettend belangrijk om het lymfatisch systeem te laten functioneren. Een systeem welk het verwijderen van de afvalstoffen bevordert en de jeugdigheid terugbrengt.
Trouwens in de islamitische godsdienst voorziet men dat de aandacht aan de bloem nooit zomaar vergeten mag worden. Het gaat niet zomaar om het bestuiven, ook de bloem mag er zijn en er iets aan hebben. Daarom zorgen veel bijtjes vooraf voor gezoem, zodat de spanningen van de bloem losgelaten kunnen worden. De bloem heeft blijkbaar minstens 3 minuten nodig om veel zoetere nectar aan te kunnen maken. Ze past dus direct de kwaliteit en de hoeveelheid van de nectar aan. Maar 3 minuten is dus wel ferm kort, maar misschien klopt dat wel in het korte leven van de bloemetjes en de bijtjes. Ondanks dat het voor de bijtjes niet rap genoeg kan gaan, leven
mensen gelukkig meestal wel wat langer en trager... maar dat brengt dan ook weer gevolgen mee voor de opgelopen trauma's*.
Wees lief voor jezelf.
Wees lief voor mekaar. Het leven is nog zo kort, al lijkt het soms een eeuwigheid. Maak er zinnig gebruik van.
Een goede gezondheid gewenst ๐.
Jesse.
Wettelijke tekst : Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor "professioneel" medisch advies.




